آیا دیسک جلو و ترمز درام عقب یک پیکربندی اولیه است؟ تجزیه و تحلیل عمیق- منطق پشت پیکربندی ترمز خودروی مسافری.

ترمزهای دیسکی جلو و درام عقب صرفاً یک معیار کاهش هزینه- نیستند، بلکه یک راه حل مهندسی بهینه مبتنی بر توزیع بار ترمز، الزامات مدیریت حرارتی، و هزینه-اثربخشی هستند. ترمزهای دیسکی چهار چرخ فقط در-مدل‌های پیشرفته یا سناریوهای عملکرد بالا، ارتقاء عملکرد ضروری را تشکیل می‌دهند.

• سناریوهای پیکربندی غیر{0}}ساده‌شده:اتومبیل های رفت و آمد خانوادگی، وسایل نقلیه الکتریکی میکرو، و وسایل نقلیه تجاری سبک. چرخ‌های جلو 60%-80% نیروی ترمز را تحمل می‌کنند، با ترمزهای دیسکی که اتلاف گرما و واکنش را کنترل می‌کنند. چرخ‌های عقب بار کمتری را تحمل می‌کنند و به پارک نیاز دارند، بنابراین ترمزهای درام از اثر "خودتقویت شونده" برای ایجاد نیروی ترمز کافی استفاده می‌کنند، در حالی که هزینه‌های ساخت و نگهداری را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهند، با رعایت مقررات ایمنی.
• سناریوهای پیکربندی ساده شده:وقتی خودروهایی در محدوده قیمتی مشابهی که باید عملکرد دینامیکی بالایی داشته باشند (مانند سدان‌های اسپرت و SUV‌های{0} اسب بخاری بالا) از ترمزهای درام عقب استفاده می‌کنند، یا زمانی که ترمزهای درام عقب آنقدر کوچک هستند که با وزن خودرو و نیازهای فاصله ترمز مطابقت ندارند، این نشان دهنده فداکاری بیش از حد ایمنی برای کاهش هزینه‌ها است.
• گرایش های ویژه:برخی از وسایل نقلیه الکتریکی پیشرفته (مانند آئودی Q4 e-tron) به ترمزهای درام عقب بازگشته اند زیرا سیستم بازیابی انرژی موتور بیش از 90٪ از کاهش سرعت را کنترل می کند و ترمزهای مکانیکی به ندرت مداخله می کنند. طول عمر طولانی و مزایای آب بندی ضد گرد و غبار ترمزهای درام در واقع برتر از ترمزهای دیسکی است.

1. نیروهای فیزیکی و توزیع بار

• هنگامی که یک وسیله نقلیه ترمز می کند، مرکز ثقل به سمت جلو حرکت می کند و چرخ های جلو بیشترین نیروی ترمز (تقریباً 70٪) را تحمل می کنند. این امر مستلزم آن است که ترمزها دارای اتلاف حرارت بالا، احساس پدال خطی و مقاومت در برابر محو شدن گرما باشند. ساختار باز ترمزهای دیسکی کاملاً این نیاز را برآورده می کند.
• چرخ های عقب عمدتاً در کاهش سرعت کمکی و پایداری وسیله نقلیه با بار کمتر نقش دارند. اگرچه ترمزهای درام اتلاف حرارت ضعیفی دارند، اما در استفاده از-فرکانس پایین بیش از حد گرم نمی‌شوند، و ساختار خود{2}}تقویت‌کننده آن‌ها می‌تواند گشتاور ترمز بزرگی با فشار هیدرولیکی نسبتاً کم ایجاد کند و نیازهای چرخ‌های عقب را برآورده کند.

2. مدیریت حرارتی در مقابل تجارت ایمنی-

• مزیت اصلی ترمزهای دیسکی مقاومت آنها در برابر محو شدن حرارت است که آنها را برای ترمزهای مداوم و با فرکانس بالا (مانند در شیب های طولانی یا رانندگی در مسیر) مناسب می کند. ترمزهای درام، با ساختار محصور خود، گرما را جمع می کنند، و آنها را مستعد شکست در هنگام ترمزهای شدید مداوم می کند، بنابراین برای ترمز اولیه مناسب نیست.
• برای رفت و آمد روزانه (سرعت کم، ترمز متناوب)، نقص حرارتی ترمزهای درام تقریباً وجود ندارد و ایمنی آنها توسط استانداردهای ملی تأیید شده است تا کاملاً مطابقت داشته باشند. آنها "ناامن" نیستند.

3. ابعاد هزینه، فضا و نگهداری

• هزینه ساخت:ترمزهای درام ساختار ساده‌تری دارند و قطعات کمتری دارند و در نتیجه هزینه‌ی قابل‌توجهی برای هر واحد در مقایسه با ترمزهای دیسکی کمتر است که برای خودروهای حساس به قیمت{0}} بسیار مهم است.
• چیدمان فضا:چرخ عقب اغلب باید اجزایی مانند موتور و سیستم تعلیق را در خود جای دهد. ترمزهای درام دارای ابعاد شعاعی کوچکتر و ردپای محوری کمتری هستند که آنها را برای چیدمان شاسی (به ویژه در خودروهای الکتریکی) مناسب تر می کند.
• چرخه نگهداری:ترمزهای درام بسیار آهسته سایش می کنند (برخی می توانند 150000 تا 200000 کیلومتر بدون تعویض دوام بیاورند) و ساختار محصور آنها ضد گرد و غبار و ضد آب است که آنها را برای شرایط سخت جاده مناسب می کند. ترمزهای دیسکی نیاز به بازرسی مکرر و تعویض کالیپر دارند.

ترمزهای دیسکی:اتلاف حرارت عالی، پاسخ سریع، احساس پدال خطی، بازیابی خوب پس از حرکت با این حال، هزینه بالا، سایش سریع، و گشتاور ترمز نسبتا کم.

ترمزهای درام:گشتاور ترمز بالا (-تقویت شونده)، کم هزینه، طول عمر طولانی، مقاومت خوب در برابر گرد و غبار؛ با این حال، اتلاف حرارت ضعیف (مستعد به محو شدن گرما)، پاسخ آهسته، بازیابی عملکرد آهسته پس از رد شدن، و نیروی ترمز بالقوه ناهموار بین ترمز چپ و راست.