تقاضا برای لنت ترمز در کامیون هایی که اغلب در جاده های کوهستانی تردد می کنند

کامیون هایی که اغلب در جاده های کوهستانی رانندگی می کنند، الزامات ویژه و سختگیرانه ای برای لنت ترمز دارند، در درجه اول از نظر عملکرد ترمز بالا، مقاومت در برابر سایش قوی و پایداری حرارتی خوب.

رانندگی در جاده های کوهستانی شامل بخش ها و پیچ های مکرر در سربالایی و سرازیری است که نیاز به سیستم ترمز برای عملکرد مداوم و مطمئن دارد. به خصوص در سراشیبی های طولانی، فرکانس ترمز بسیار زیاد است و به راحتی منجر به گرم شدن بیش از حد لنت ترمز و سیستم ترمز می شود. بنابراین، الزامات عملکرد لنت ترمز به مراتب بیشتر از وسایل نقلیه ای است که در جاده های معمولی رانندگی می کنند.

به طور خلاصه، لنت‌های ترمز نیمه‌{0}}فلزی برای کامیون‌هایی که اغلب در جاده‌های کوهستانی رانندگی می‌کنند، انتخاب ارجح است. این مواد ترکیبی از الیاف فلزی، الیاف معدنی و اصلاح‌کننده‌های اصطکاک هستند که ضریب اصطکاک بالاتر، مقاومت در برابر سایش بهتر و مقاومت در برابر حرارت-بالا را در مقایسه با مواد آلی ارائه می‌دهند. این باعث می‌شود که آن‌ها برای شرایط بارهای سنگین و مکرر در جاده‌های کوهستانی مناسب‌تر باشند.

در حالی که لنت‌های ترمز ارگانیک ساکت‌تر و راحت‌تر هستند، گرمای ناکافی و مقاومت در برابر سایش آن‌ها را برای شرایط جاده‌های کوهستانی با شدت- نامناسب می‌سازد. لنت‌های ترمز سرامیکی، در حالی که عملکرد عالی ارائه می‌دهند، گران‌تر هستند و معمولاً در وسایل نقلیه پیشرفته یا برای کاربردهایی که به عملکرد فوق‌العاده نیاز دارند، استفاده می‌شوند.

نکته مهم:صرف نظر از مواد مورد استفاده، کامیون هایی که به طور مکرر در جاده های کوهستانی حرکت می کنند باید لنت ترمز آنها را به طور مکرر بررسی کنند. توصیه می شود ضخامت لنت ترمز را هر 5000-8000 کیلومتر یا قبل از هر سفر طولانی بررسی کنید. هنگامی که ضخامت آن کمتر از 2.5 میلی متر است یا به چراغ نشانگر ساییده می شود، باید فوراً لنت ترمز تعویض شود. برای تعیین تعویض صرفاً به قرائت مسافت پیموده شده ثابت اعتماد نکنید.