طبقه بندی مواد لنت ترمز

بر اساس مواد مختلف اصطکاک، لنت ترمز عمدتاً به انواع زیر تقسیم می شود که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند:

1. لنت ترمز نیمه{1}}فلزی:

• ترکیب:حاوی تقریباً 30 تا 65 درصد الیاف فلزی (مانند فولاد، مس و آهن).
• مزایا:مقاوم در برابر سایش، مقاوم در برابر درجه حرارت بالا، هزینه کم و عملکرد ترمز خوب.
• معایب:نسبتا پر سر و صدا، مستعد فرسودگی دیسک های ترمز، و عملکرد ترمزگیری کمی ضعیف تر در دماهای پایین.
• مناسب برای:لنت ترمز تولید کننده تجهیزات اصلی (OEM)، مناسب برای رانندگی روزانه معمولی.

2. لنت ترمز سرامیکی:

• ترکیب:ساخته شده از الیاف سرامیکی، پرکننده ها و چسباننده ها، حاوی فلز کم یا بدون فلز.
• مزایا:بسیار بی صدا، تقریباً هیچ گرد و غباری تولید نمی کند، کمترین سایش را در دیسک های ترمز ایجاد می کند، و عملکرد ثابتی را ارائه می دهد (هم گرم و هم سرد).
• معایب:هزینه بالاتر؛ عملکرد ممکن است تحت دماهای شدید (مانند مسابقات تهاجمی) کاهش یابد.
• مناسب برای:صاحبان خودرو که راحتی و تمیزی را در اولویت قرار می دهند. یک گزینه ارتقاء رایج برای وسایل نقلیه مدرن.

3. لنت ترمز کم-فلزی:

• ترکیب:محتوای فلزی کمتری نسبت به پدهای نیمه فلزی{0}}، معمولاً از سیم مسی و غیره استفاده می‌کنند.
• مزایا:واکنش ترمز حساس، هدایت حرارتی خوب.
• معایب:صدا و گرد و غبار بیشتر نسبت به لنت های سرامیکی باعث سایش دیسک های ترمز می شود.
• مناسب برای:خودروهایی که به عملکرد ترمز بالاتری نیاز دارند.

4. لنت ترمز غیر آزبست:

• ترکیب:ساخته شده از مواد غیر فلزی مانند شیشه، لاستیک و کربن.
• مزایا:نرم، بی صدا و باعث سایش کمتر دیسک های ترمز می شود.
• معایب:در برابر دماهای بالا مقاوم نیست، به سرعت فرسوده می شود و گرد و غبار بیشتری تولید می کند.
• برنامه های کاربردی:در حال حاضر کمتر رایج است، عمدتاً در وسایل نقلیه قدیمی یا کم مصرف-.