هنگامی که پدال ترمز فشار داده می شود، کفش های ترمز به بیرون فشار داده می شوند و محکم به دیواره داخلی درام ترمز فشار داده می شوند که با چرخ می چرخد. اصطکاک حاصل انرژی جنبشی خودرو را به انرژی گرمایی تبدیل می کند و در نتیجه سرعت خودرو را کاهش می دهد.
فرآیند به صورت زیر عمل می کند:
- انتقال نیرو:نیروی اعمال شده به پدال ترمز از طریق مایع ترمز (فشار هیدرولیک) به سیلندرهای ترمز چرخ منتقل می شود.
- گسترش کفشک ترمز:فشار هیدرولیک پیستون ها را به داخل سیلندرها فشار می دهد و دو کفش ترمز نیم دایره ای را به سمت بیرون می کشاند.
- درگیری با درام ترمز:در نتیجه، آسترهای اصطکاکی در لبههای بیرونی کفشکهای ترمز محکم به سطح استوانهای داخلی درام ترمز فشار میآورند. این اصطکاک قوی ایجاد می کند که چرخش درام را متوقف می کند و در نتیجه سرعت چرخ را کاهش می دهد.
- انتشار و بازنشانی:به محض رها کردن ترمز، فنرهای برگشتی، کفشک های ترمز را به حالت اولیه خود می کشند و آنها را از درام ترمز جدا می کنند و سیستم را برای ترمز بعدی آماده می کنند.
دو روش متداول فعال سازی
مدلهای مختلف خودرو از روشهای کمی متفاوت برای فعال کردن کفشکهای ترمز استفاده میکنند. اینها در درجه اول به دو دسته تقسیم می شوند:
- نوع هیدرولیک (سیلندری چرخ):روغن ترمز دو پیستون را درون سیلندر چرخ به حرکت در می آورد و کفش های ترمز را به زور از هم جدا می کند. این روش عملکرد پاسخگو را ارائه می دهد و معمولاً در چرخ های عقب خودروهای سواری استفاده می شود.
- نوع دوربین:یک مکانیزم بادامک برای فشار دادن دو کفش ترمز به سمت بیرون در حین چرخش استفاده می شود. این روش معمولاً در سیستم های ترمز بادی استفاده می شود و معمولاً در کامیون ها یافت می شود.
توجه داشته باشید که ترمزهای درام در طول استفاده طولانی مدت و مداوم مستعد گرم شدن بیش از حد هستند که منجر به کاهش عملکرد ترمز میشود- پدیدهای که به عنوان "محو شدن ترمز" شناخته میشود. بنابراین از ترمز سواری مداوم در مسیرهای طولانی در سراشیبی خودداری کنید.







